Wednesday, November 6, 2013

ថ្ងៃដែលអូនចុកឈាម

នឹកភូមិភ្នំធំ ទ្រនំក្អែកខ្មៅ ក្អែកខ្មៅ..
ទ្រូងមានដំបៅ ដិតស្នាមក្រឡៅ
ដៅជាប់ព្រួញស្នេហ៍..
ទីទុយយំថ្នូរ លលកខ្មោចជួយដង្ហែ..
ក្រោមពន្លឺខែ
បញ្ជាក់ថាបងស្នេហ៍តែអូនមួយ។
ឧទ្ធម្ភាកចក្រ បងខ្វាក់លាអូន លាអូន..
ឪពុកនិងកូន ឈរលើកដៃជូន
ទាំងទ្រូងក្តៅព្រួយ បងទុកខ្សែក
ឲ្យអូនពាក់មួយ គ្រាន់ជាជំនួយ
ជួយលួងលោមព្រួយ នៃដួងចិត្តអូន។
ស្រាប់តែ ពេលនេះវាំងននជីវិត
សាហាវងងឹត គ្របជិតលើក្បូន..
ប្រាថ្នា កុលាប ព្រាត់គ្នាសោះសូន្យ
ព្រាត់ឆ្ងាយដូចក្បូន
រសាត់ផាត់ជូនក្នុងស្ទឹងទឹកភ្នែក។
ឱបងប្រាថ្នា អូនឈឺផ្សាណាស់
ផ្សាណាស់..
ជាតិនេះកម្មក្រាស់
វេនកម្មប្តូរផ្លាស់ដីប្រែជាមេឃ ..
អូនជានារី បុណ្យសក្តិទាបពេក
ទោះបីខំស្រែក
រហែកលោកីយ៍ក៏ឥតបានការ។
ភ្លេង.....
ស្រាប់តែ ពេលនេះវាំងននជីវិត
សាហាវងងឹត គ្របជិតលើក្បូន..
ប្រាថ្នា កុលាប ព្រាត់គ្នាសោះសូន្យ
ព្រាត់ឆ្ងាយដូចក្បូន
រសាត់ផាត់ជូនក្នុងស្ទឹងទឹកភ្នែក។
ឱបងប្រាថ្នា អូនឈឺផ្សាណាស់
ផ្សាណាស់..
ជាតិនេះកម្មក្រាស់
វេនកម្មប្តូរផ្លាស់ដីប្រែជាមេឃ ..
អូនជានារី បុណ្យសក្តិទាបពេក
ទោះបីខំស្រែក
រហែកលោកីយ៍ក៏ឥតបានការ។
(ពោល).. លាហើយប្រាថ្នា
បណ្តូលចិត្តអូន អូនមានតែបទចម្រៀងនេះ
ទុកចង់ដៃបង
បងប្រាថ្នា យើងបែកគ្នាត្រឹមនេះចុះ!

No comments:

Post a Comment